"Το δε προνοείν και προλαμβάνειν κρείττον εστί του θεραπεύειν"  (Ιπποκράτης)

Α) Ο ψυχισμός των παιδιών αναπτύσσεται μέσα από τις σημαντικές σχέσεις που κάνουν και είναι περισσότερο ευάλωτος από τις επιδράσεις του εξωτερικού περιβάλλοντος (κάθε παιδί βέβαια, γεννιέται με διαφορετικές αντοχές και δυνατότητες).

Θεωρούμε ότι ο πρώτος χρόνος της ζωής είναι ο πιο σημαντικός για την μελλοντική ψυχική και διανοητική υγεία του παιδιού και ότι λίγο πολύ ως τα 5-6 του χρόνια έχουν κριθεί τα περισσότερα. 

Είναι σημαντικό για το παιδί να είναι μαζί με την μητέρα του τον πρώτο χρόνο τουλάχιστον της ζωής του και αν γίνεται, τους πρώτους 6 μήνες να θηλάζει αποκλειστικά. 

Όσο μικρότερο λοιπόν είναι ένα παιδί, τόσο περισσότερο ευάλωτο αλλά και εύπλαστο είναι. 

Τα παιδιά επηρεάζονται κυρίως από αυτό που αληθινά είμαστε. Επηρεάζονται πολύ από το κλίμα στην οικογένεια και συχνά παρουσιάζουν κάποιο σύμπτωμα που είναι η κορυφή του παγόβουνου της οικογενειακής ψυχοπαθολογίας. 

Όσο νωρίτερα λοιπόν και όσο σφαιρικότερα δούμε και αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα μέσα στην οικογένεια, τόσο καλύτερη θα είναι η πρόγνωση και η έκβαση. 

Θα ήταν καλό, ένα νέο ζευγάρι πριν τεκνοποιήσει, να διερωτηθεί για την ποιότητα της σχέσης τους, για τη ψυχική τους ωριμότητα και ετοιμότητα να ανταποκριθούν τη δεδομένη στιγμή στις υψηλές απαιτήσεις ενός επαρκούς γονικού ρόλου. 

Το παιγνίδι ξεκινά να παίζεται πριν την εγκυμοσύνη και αφορά τόσο τις προηγούμενες όσο και τις επόμενες γενεές. 

Αντίστοιχα μπορούμε να πούμε ότι σε οποιαδήποτε φάση της ζωής και αν βρισκόμαστε, ότι τώρα (και όχι αύριο) είναι η καλύτερη και αποτελεσματικότερη στιγμή να αντιμετωπίσουμε ένα θέμα που μας πονά ή μια κακή συνήθεια. Μπορούμε σε μεγάλο βαθμό αν το θελήσουμε και προσπαθήσουμε, με την κατάλληλη βοήθεια, “να αλλάξουμε ζωή”. 

Β) Όλοι χρειαζόμαστε ένα ευχάριστο και ασφαλές περιβάλλον, αγάπη και όρια. Μέτρο

Έχει μεγάλη σημασία για την υγεία μας η σωστή διατροφή και ο επαρκής ύπνος, ο περιορισμός εξαρτήσεων και καταχρήσεων, η επαφή με τη φύση, η ήπια αλλά συστηματική αερόβια ιδίως άσκηση (είναι ένα φυσικό αγχολυτικό-αντικαταθλιπτικό) και η χαλάρωση. Η ισορροπία ανάμεσα στο ατομικό και το κοινωνικό, ανάμεσα στο συναίσθημα και τη λογική. Ο διάλογος. Η συνεχής προσπάθεια για μεγαλύτερη εσωτερική και εξωτερική αρμονία, περισσότερο χαμόγελο και φως...